مسئولیت ما در قبال طرح صیانت از کابران در فضای مجازی

خودم را آدم ثابت‌قدمی می‌دانم. حداقل برای رسیدن به اهدافی که به نظرم حیاتی بودند، زیاد دست و پا زدم. شاید این پافشاری در نیل به تمام خواسته‌هایم نبوده و فقط آنهایی که برایم حکم مرگ و زندگی را داشتند اینگونه بوده‌ام.   کشف شغل رویاهایم هم یکی از این اهدافم بود. وقتی که جوانها […]

خودم را آدم ثابت‌قدمی می‌دانم. حداقل برای رسیدن به اهدافی که به نظرم حیاتی بودند، زیاد دست و پا زدم. شاید این پافشاری در نیل به تمام خواسته‌هایم نبوده و فقط آنهایی که برایم حکم مرگ و زندگی را داشتند اینگونه بوده‌ام.

 

کشف شغل رویاهایم هم یکی از این اهدافم بود. وقتی که جوانها با دو سه سال کار کردن به دایره امنشان پناه می‌بردند و از ترس، تن به ریسک نمی‌دادند شوکه می‌شدم.

من بعد از هیجده سال سابقه کار باز هم برای به چنگ آوردن آرزوهایم به هر آب و آتشی زده‌ام. شکست خورده‌ام، شماتت شده‌ام، سرخورده شده‌ام، کز کرده‌ام، اما در نهایت باز بلند شدم و لباسم را تکاندم و به راه خودم ادامه دادم.

 

اینترنت ملی هم سالهاست که در موردش جسته و گریخته شنیده‌ایم و گاهی هم اخبارش اوج گرفته و با شیوع خبری دیگر افول کرده و به کنج ذهنمان پرتاب شده است. منم مثل خیلی‌ها خودم را دلداری می‌دادم که این جماعت از پسش بر نمیان. تکنولوژی ما آنقدر پیشرفت نکرده یا ما مگه کره شمالی هستیم! مگه کسی که طعم بنز و بی‌ام رو چشیده به فرغون قناعت می‌کنه!

 

تا این که چند هفته پیش باز بحثها در مورد این طرح در مجلس بالا گرفت و برای تصویب به اصل ۸۵ ارجاع شد _ شما بخوانید بررسی طرح دور از چشم مردم_ از آن زمان خیلی‌ها در موردش صحبت کردند، اطلاع‌رسانی کردند، مخالفت کردند. اما بعضی‌ها هم همچنان آرد خود را الک می‌کنند و در اوهامشان این هم یک بازی دیگر سیاسی است!

 

من نمی‌دانم سرانجام این طرح به کجا می‌انجامد. اما به عنوان کسی که از این تکنولوژی برای سرچ مقالات علمی، دستیابی به اخبار روز  ساعتها استفاده می‌کنم، خودم را مسئول می‌دانم که در موردش تحقیق کنم و مخاطبانم را از مضراتش آگاه کنم. از دوستانی هم که دستی بر قلم دارند بخواهم که در موردش روشنگری کنند. شاید علیرغم تمام عرق‌ ریختنها طرح اجرایی شود_ که امیدوارم اینگونه نشود_ اما من می‌خواهم به عنوان یک کاربر به رسالتم در قبال خود و نسلهای آینده عمل کنم.

 

دلم می‌خواهد سالها بعد که برادرزادم پرسید: «عمه جان شما که دم از سرخم نکردن در برابر ظلم می‌زنی چه مرارتی کشیدی که نسل من توانست طعم اینترنت جهانی را بچشه؟» بادی به غبغب بیندازم و عینک ته‌استکانیم را روی دماغم جابه جا کنم و بگویم: «نیکان جان من هر کاری که از دستم برمی‌آمد را دریغ نکردم!»

 

 

#اینترنت_ملی #اینترانت #صیانت_از_حقوق_کاربران_فضای_اینترنتی #قتل_اینترنت #منفعل نباشیم

 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز