عدم مشارکت سیاسی زنان؛ عذر بدتر از گناه

چند روزیست که از مصاحبه عباسعلی کدخدایی سخنگویی شورای نگهبان که در آن احتمال ریاست جمهوری زنان را بعید ندانسته است می‌گذرد. خبری که جارو جنجال زیادی به دنبال داشت. از شوخیهای مجازی گرفته تا تحلیلهایی مختلف از صاحب منصبان و پژوهشگران. ظاهرا عدم استقبال مردم از انتخابات دور یازدهم مجلس زنگ خطری بوده که […]

چند روزیست که از مصاحبه عباسعلی کدخدایی سخنگویی شورای نگهبان که در آن احتمال ریاست جمهوری زنان را بعید ندانسته است می‌گذرد.

خبری که جارو جنجال زیادی به دنبال داشت. از شوخیهای مجازی گرفته تا تحلیلهایی مختلف از صاحب منصبان و پژوهشگران.

ظاهرا عدم استقبال مردم از انتخابات دور یازدهم مجلس زنگ خطری بوده که بعضی از دولتمردان را از خواب غفلت بیدار کرده است. و شاید هم حربه‌ای جدید برای کشاندن مردم به پای صندوقهای رای باشد.

هرچند بدلیل پیشینه سیاستمداران بعید است وعده خشک و خالی کاندیداتوری زنان در انتخابات ریاست جمهوری و یا باز کردن بحث حجاب اجباری در رسانه‌ها، افکار عمومی را برای مشارکت سیاسی اغنا سازد!

 

باید چشم به وقایع ماههای آینده دوخت تا با دیدی وسیعتر اوضاع را سنجید و مشاهده کرد که تا چه اندازه‌ به خواسته‌های زنان ایرانی که سالیان دراز است از مطالبات حداقلی‌شان بازمانده‌اند برآورده می‌شود.

 

در همین خصوص مطلبی خواندم که در آن نویسنده بر لزوم افزایش توانمندی زنان در ایران تاکید می‌کرد و این سئوال را مطرح نمود که آیا زنان ایران آمادگی قبول مسئولیت در شرایط بحرانی که جامعه با انواع تحریم و مشکلات اقتصادی روبروست را دارند. به زعم او اکثریت فعالان حوزه زنان درگیر مطالبات کوچکی چون برابری جنسیتی هستند و کمتر نگاه کلان به مسائل کشور را دارند!

 

در جواب نویسنده باید اذعان کرد که پتانسیل زنان ایرانی سالها در پشت درهای بسته متراکم شده است و راهی برای دستیابی به کمترین خواسته‌های خود نداشتند.

اما در مورد توانمندی زنان در شرایط بحرانی جامعه، به فیلم «عملیات مریخ» که برگرفته از یک داستان واقعیست اشاره می‌کنم.

این فیلم درباره تلاشهای سازمان پژوهش‌های فضایی هند در اجرای موفقیت‌آمیز ماموریت مدارگرد مریخ است و نشان می‌دهد که چگونه این سازمان، کم هزینه‌ترین ماموریت فضایی در دنیا را به اجرا درآورد.

 

بیشتر دانشمندان فضایی که در این پروژه دعوت به کار شدند زنان جوانی بودند که تجربه کار عملیاتی نداشتند. و در زندگی شخصی وظایف زن سنتی را بر عهده دارند. و علیرغم مشکلاتی چون بارداری و بیماری همسر و … باز هم به کار خود ادامه دادند. و سربلند از آزمون بیرون ‌آمدند.

 

شاید انجام یک پروژه تحقیقاتی قابل قیاس با اداره یک کشور نباشد. اما کنارگذاشتن زنان از پستهای مدیریتی به بهانه‌های واهی چون کم تجربگی و ناپختگی آنان در عرصه عمومی تفاوتی با سایر دستاویزهایی که تا کنون برای حذف زنان از فعالیتهای اجتماعی آورده شده است را ندارد.

 

 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز